ΧΑΡΙΤΑ ΜΑΝΤΟΛΕΣ

Η Χαρίτα Μάντολες κατάγεται από το κατεχόμενο χωριό Ελιά της Κερύνειας. Αποτελεί μια αναγνωρίσιμη μα και μια τραγική μορφή της τραγωδίας της εισβολής των Τούρκων στην Κύπρο το 1974. Έγινε σύμβολο αγωνιστικότητας με την ακατάπαυστη αντικατοχική της δράση , όχι μόνο για τους δικούς της συγγενείς αλλά και για την δικαίωση όλων των υπόλοιπων αγνοουμένων και των συγγενών τους οι οποίοι μέχρι και σήμερα βιώνουν την άδικη απουσία τους. Η Χαρίτα Μάντολες αποτελεί μια  σπουδαία προσωπικότητα γνωστή για το ήθος που την διακατέχει και της άοκνες προσπάθειες της να βρει εν μέρει μια δικαίωση που χρόνια αναζητά εκπροσωπώντας ολόκληρη την Κύπρο. Γυναίκα σύμβολο στις μέρες μας , με εμφανή τα ενάρετα στοιχεία που την περιβάλλουν, αφού  εδώ και  43 χρόνια δίνει τον δικό της αγώνα για την δικαίωση και την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων . Όταν οι Τούρκοι , το 1974 εισέβαλαν στο χωριό της, πολλοί συγχωριανοί της , αλλά και η ίδια συνελήφθησαν από τα τούρκικα στρατεύματα και οδηγήθηκαν σε ένα ελαιώνα ο οποίος βρισκόταν λίγο πιο έξω από το χωριό τους. Εκεί οι περισσότεροι πυροβολήθηκαν από τους Τούρκους . Κατά την διάρκεια των πρώτων  πυροβολισμών ,η Χαρίτα κρατώντας σφικτά στον κόρφο της, το παιδί της έπεσε κάτω στο χώμα ,και μόλις που γλίτωσε ,παριστάνοντας την νεκρή πριν οι σφαίρες να πλήξουν την ίδια και το παιδί της. Οι σφαίρες όμως δυστυχώς έπληξαν τον σύζυγό της, στην προσπάθεια του να σώσει το άλλο τους παιδί πίσω από την πλάτη του. Με το τέλος των πυροβολισμών η Χαρίτα σηκώθηκε και έτρεξε προς το μέρος του συζύγου της ο οποίος δεν άντεξε στους πυροβολισμούς και έπεσε κάτω στο έδαφος νεκρός ,όμως είχε σώσει το παιδί του αφού ο πατέρας πριν να αφήσει την τελευταία του πνοή  πρόλαβε να το προστατέψει με την πλάτη του. Οι Τούρκοι την άφησαν να πάρει τα παιδιά της όμως την απομάκρυναν από το να μείνει κοντά από το νεκρό σύζυγό της. Αργότερα έφθασαν τα Ηνωμένα  Έθνη και μετέφεραν τους ζωντανούς στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, όμως πίσω τους άφησαν δώδεκα νεκρά άτομα που πυροβολήθηκαν από τους Τούρκους. Μεταξύ των ατόμων αυτών ήταν ο σύζυγος , ο πατέρας και οι δυο γαμπροί, ένας θείος και ένας ξάδελφος της  Χαρίτας Μάντολες, που από εκείνη την στιγμή κανείς δεν γνωρίζει τι απέγιναν τα άτομα αυτά. Πριν λίγα χρόνια εντοπίστηκε ένας ομαδικός τάφος και τα οστά τους ταυτοποιήθηκαν με την μέθοδο του DNA, που στην συνέχεια δόθηκαν στους οικείους για ταφή. Από τότε μόνη  η Χαρίτα αγωνίζεται, μάχεται και παλεύει για την Κύπρο με διάφορες δράσεις. Πολλές από τις δράσεις της ήταν ότι νυχτοξημερωνόταν πολλές φορές στα οδοφράγματα με τις φωτογραφίες των συγγενών της ,και απέτρεπε τους τουρίστες που είχαν σκοπό να επισκεπτούν τα κατεχόμενα μέρη , διαφωτίζοντας τους με την σθεναρότητα της. Επίσης έσπευσε σε πολλές πρεσβείες και μέγαρα των μεγάλων δυνάμεων τόσο στην Κύπρο , όσο και στο εξωτερικό χάριν όλων των αγνοουμένων και των οικογενειών τους, και αγωνίζεται υπερ της Κύπρου επισκέπτοντας πολλά σχολεία Παγκύπρια διηγόντας με τις ομιλίες της με παράπονο , το δράμα που έζησε και ζει καθημερινά και διαφωτίζει τους νέους με το σθένος της ,δείχνοντας τους έτσι το δρόμο της υπερηφάνειας και της μαχητικότητας που είναι χαραγμένα σε κάθε  Ελληνική ψυχή που αναζητά δικαίωση και αγώνα για απελευθέρωση.